Diligin Ng Suka Ang Uhaw Na Lumpia -1987- !!top!!

: A frequent lead in dramatic and adult-oriented films of the 80s.

Kaya’t sa susunod na kumain ka ng lumpia, subukan mong diligan ito ng suka — hindi lang sa gilid, kundi ibuhos mo. Pagmasdan kung paano lumambot ang pritong balot nito. Maririnig mo ang isang napakaingay na sissssss — ang tunog ng 1987 na humihiyaw sa iyong plato. At marahil, sa ingay na iyon, may isang lumang kantang umaalingawngaw mula sa isang garage sale sa San Juan, isang demong natuklasan, isang linyang hindi na mabubura: diligin ng suka ang uhaw na lumpia -1987-

Here’s a review of the phrase “diligin ng suka ang uhaw na lumpia” (dated 1987), as if it were a cryptic line from a film, a poem, or a folk riddle: : A frequent lead in dramatic and adult-oriented

In the summer of ’87, when the jeepneys still breathed lead and the sago’t gulaman man on the corner knew your first name, there lived a lumpia that forgot it was already fried. Maririnig mo ang isang napakaingay na sissssss —

Ang suka , sa kabilang dako, ay hindi lang sawsawan. Ito ay pampaalsa ng alaala — mapakla, mapang-asim, may hapdi. Ang pagdilig dito sa isang bagay na tila tuyot ay isang gawa ng pagpapabalik sa buhay. Ang 1987 ay ang taon ng bagong Konstitusyon ng Pilipinas, makaraang mapatalsik si Ferdinand Marcos noong Pebrero 1986. Ngunit ang “lumpia” ay ang bagong demokrasya: tila malutong sa labas, ngunit madaling mabasag, madaling mawalan ng laman. Kailangan diligan ng suka — ng katotohanan, ng pagpuna, ng hindi matamis na retorika.