Bago natin tunghayan ang buod ng Salawahang Pag-ibig , mahalagang kilalanin ang awtor nito. Si Lope K. Santos (1879–1963) ay itinuturing na “Ama ng Balarilang Pilipino.” Higit pa sa kanyang mga ambag sa gramatika, siya ay isang nobelista, makata, at kritiko ng lipunan. Kabilang sa kanyang mga kilalang akda ang Banaag at Sikat (1906), na tinaguriang “Bible ng mga manggagawa.”

Layunin ni Santos na ipakita ang tunay na kalagayan ng mga Pilipino noong panahon ng Amerikano, partikular ang mga suliranin sa pagawaan at sakahan. Kahalagahan ng Akda

Binabalaan ng akda ang mga mambabasa laban sa salawahang pag-ibig (pag-ibig sa dalawa nang sabay). Ipinapakita nito na sa huli, ang nagdurusa ay hindi lamang ang niloko kundi pati na rin ang taong nagtaksil. Ang tunay na pag-ibig ay dapat pumipili, tapat, at handang magparaya — hindi sakim o makasarili.

Ang pamagat na "Salawahang Pag-ibig" ay tumutukoy sa katangian ng pagiging pabago-bago ng isip o damdamin sa isang relasyon. Sa panitikan ni Santos, madalas niyang ginagamit ang mga ganitong tema upang magbigay ng aral tungkol sa katapatan, sa kahihinatnan ng mga maling desisyon, at sa epekto ng bugso ng damdamin sa buhay ng isang tao [2]. Buod ng Kuwento